Hatırlasan da BOŞVER UNUT GİTSİN. II ....... Zamansızlığımın zamanlarında kurumuş dakikakalar vardı. Şimdi ise ellerimin arasında sıkışmış kalmış birkaç kelimeden başka birde arkandan ellerimin arasına boşanan yağmur damlaları. Ağlamak mı? Ben hiç ağlamadım. O kadar vaktim kalmışmıydı? bilmiyorum? birkaç saniye. Zaman her şeye ilaç olduğu söylene zaman işte bende hiç kalmayan oydu galiba neyse artık senin gibi onu da bir önemi kalmamışken ne anlamı var ki anlamların ya da. Şimdi kendimi kocaman bir yalnızlığa hapsettim. Ceza mı? Belki de ceza verdiğimi sanıyordum ama hatalıydım şimdi anlıyorum. Anladığım diğer şeyde geç kaldığımdı anladıklarımın arasında sevmek neydi bilmiyordum seni tanıyana kadar. Nedendi bu anlamsız eziyetler yaşanılan ve öğrenilenler. Acılardı bunların tek suçlusu acılar ve yalanlar yapılanlar haksızlıklar cezalardı kocaman yalan olan dünyada niye bunlar neden bunlar kelimelerim tükendi artık ve artık hiçbir şeyin anlamı yokmuş gibi geliyorken bana. Unut gitsin be. Diğerleri gibi bunu da unut gitsin. Belki de unutmamanı istemiştim bunu söylerken ama sen bunu da beni unuttuğun gibi unutmuştun ah birde ben seni dediğim gibi unutsaydım. Demiştim ama! Korkak ürkek ve yalancı kelimelerimin arasına sıkışıp çıkmıştı “unuttum” .Unutamamıştım desem de Unutmamıştım. Dönüp de geçmişe şöyle bir bakıyorum da, kızgınım, hem de çok, hem sana hem kendime ama en çokta ikimize. Sen geldin ben yoktum ben geldim sen çoktan başkasına gitmiştin hep gittik hiç aynı anda gelmeyi başaramadık, birbirimizi sevmeye yeteneksizdik ama en çok sen. Çok bekledim ismin yalın halinde e halinde her halinde bekledim ve en sonunda beklemekten vazgeçtim vazgeçtiğimde sen geldin ama ben çoktan gitmiştim bu sefer dönmemek üzere. Gitmek mi zor? Yoksa kalmak mı? Yoksa her ikisi demi? Geçenleri hatırlasan da BOŞVER UNUT GİTSİN 2001(Kafamın İçindekiler) Aurora Borealis