Bir acı var… ta şuramda.. aslında söylenebilecek o kadar şey varken susmayı tercih etmek. Susmayı konuşmaya tercih etmek. Neden susmak … kaçmak için mi? kaybetmemek için mi? Bazen olaylar gelişir ve sessizce izleriz gelişimini. Geliştikçe yıkılıp dağılan ve kaybolanları bir bir yakalayıp tutmak için, bende izliyorum. neden mi? Feda ettiğimiz şeylerin koleksiyonunu yapmak için . En son kendimi feda ettim. Boşlukta bıraktım. Yapa yalnız bir başına… Ne için ettim? yada kim için? Ama en önemlisi feda ettiğimize şeye karşılık tercih ettiğimiz şey değmiş miydi? Garip feda etmeden yakmadan yıkmadan bir şeyler elde edemiyoruz. Etsek bile aslında beklide tadını anlayamıyoruz. O zaman aslında; feda etmeden bir şey elde edilmeyeceği kavramının arkasına gizlenip, “ aman bu daha önemli” deyip, bir tercih yaparak kendi vicdanımızın sızısına merhem sürüp, kendimizi mi kandırıyoruz? Yoksa gerçekten değiyordu da biz mi fark etmiyorduk? 2003(Kafamın içindekiler) Saygılarımla Aurora Borealis